Duvarlar bir evin en büyük yüzeyidir. Buna rağmen en son düşünülen alan olur. Mobilya yerleşimi tamamlanır, halı serilir, sonra duvarlar boş kalır. Oysa iyi kurulmuş bir duvar tasarımı, odanın algılanan büyüklüğünü, sıcaklığını ve düzenini tek başına değiştirir.
Aşağıda iki ana yol var: yüzeyin kendisini değiştirmek ve yüzeye bir şeyler eklemek. İkisini birlikte kullanmak en iyi sonucu verir. Ama sırayla ilerlemek gerekir. Önce yüzey, sonra ekleme.
Bu grup kalıcıdır ve odanın temelini kurar. Karar vermeden önce iki soruyu yanıtlayın: Bu duvar odanın odak noktası mı, yoksa fon mu? Işık gün içinde ne kadar değişiyor?
Renk seçiminde küçük kartelalara güvenmeyin. Duvara en az 40x40 cm deneme yapın. Sabah, öğlen ve akşam ayrı ayrı bakın. Odalar için renk seçimi rehberinde anlatılan ışık-yön ilişkisi burada belirleyicidir.
Ahşap doku ekler ve sesi yumuşatır. En çok kullanılan üç biçim:
| Uygulama | Etkisi | Nerede iyi durur |
|---|---|---|
| Yarım duvar lambri | Klasik, korunaklı | Yemek alanı, koridor, giriş |
| Dikey çıta panel | Modern, tavanı yükseltir | Yatak başı, televizyon duvarı |
| Çerçeve kalıp (moulding) | Ritim ve derinlik | Salon, yatak odası |
Pratik ölçüler: Çıta aralığını 3-6 cm arasında tutun. Çerçeve kalıpta duvar kenarından 10-15 cm boşluk bırakın. Ahşabı boyamaktan çekinmeyin; duvarla aynı renk boyanmış çıta, doku verir ama odayı kalabalıklaştırmaz.
Bu katman değiştirilebilir. Yanlış yaparsanız sökersiniz. Bu yüzden denemeye açık olun.
Sanat eseri bulmak pahalı olmak zorunda değil. Kumaş parçası çerçevelemek, botanik baskılar, siyah-beyaz fotoğraflar, çocuk çizimleri işe yarar. Bütçe dostu dekorasyon fikirleri arasında en yüksek etkiyi bu yöntem verir.
Duvar halısı, dokuma pano veya makrome sesi emer ve yumuşaklık verir. Yatak odasında ve çalışma alanında fark yaratır. Aplikler ise iki iş yapar: hem aydınlatır hem duvarı bölümler. Okuma apliğini yataktan 60-70 cm yukarıya, tablo apliğini eserin 15-20 cm üstüne yerleştirin. Yukarı doğru ışık veren bir aplik, dokulu duvarın gölgesini ortaya çıkarır.