Bununla birlikte, iç mimarlar bir odaya girdiğinde önce oranlara, sonra ışığa bakar. Mutfak tasarımı ile ilgili profesyonellerin kullandığı birkaç basit kural, evde de rahatlıkla uygulanabiliyor. Bu kuralları teknik terimlere boğulmadan anlatıyoruz.
Buyuk yuzeyleri sakin tonlara, kucuk yuzeyleri cesur renklere ayirmak dengeli bir sonuc verir. Mutfak tasarımı secerken zemin ve mobilya renklerini birlikte degerlendirmek gerekir.
Renk secimi kagit uzerinde kolay, duvarda zor bir istir; ayni ton gunes goren odada baska, kuzeye bakan odada baska gorunur. Mutfak tasarımı ile ilgili palet kurarken bir ana renk, bir yardimci ton ve bir vurgu rengi kurali isinizi sadelestirir.
Kural olarak, mutfak tasarımı konusunda gorunumun yaninda guvenlik de en az onun kadar onemlidir. Devrilme riski tasiyan yuksek mobilyalarin duvara sabitlenmesi, kayan halilarin altina tutucu ped konulmasi temel onlemlerdir. Elektrik tesisati ve aydinlatma baglantilarinda mutlaka yetkin kisilerden destek alinmalidir.
Mutfak tasarımı ile ilgili malzeme secerken ic hava kalitesi goz ardi edilmemelidir. Dusuk emisyonlu boya ve yapistiricilar, uygulama sonrasi haftalarca surebilecek koku ve rahatsizlik sorununu ortadan kaldirir. Cocuk ve evcil hayvan bulunan evlerde keskin koseler ve serbest kablolar ayrica degerlendirilmelidir.
Çoğu zaman, mutfak tasarımı secerken ilk bakilacak sey mekanin metrekaresi, tavan yuksekligi ve dogal isik miktaridir. Bu uc veri, hangi renk tonunun ve hangi hacimdeki parcanin uygun olacagini buyuk olcude belirler. Estetik begeni ancak bu teknik cerceve icinde anlam kazanir.
Mekanin en genis iki yuzeyi zemin ve duvarlardir; bu ikisi uyusmadiginda eklenen hicbir parca sonucu kurtaramaz. Once zeminin renk sicakligini belirleyip duvar tonunu ona gore secmek daha guvenli bir yoldur.
Sonuç olarak, guzel duran bir mekan, dogru kurgudan cok duzenli bakimla ayakta kalir. Haftalik, aylik ve mevsimlik olarak ucе bolunmus kisa bir takvim, buyuk temizlik yukunu ortadan kaldirir.
Temelde, her malzemenin kendi ritmi vardir: ahsap yaglanmak, tekstil havalandirilmak, metal ise nemden korunmak ister. Bakim araliklarini malzemeye gore ayirdiginizda urun omru belirgin sekilde uzar.
Mümkün, ancak stilleri birbirine bağlayan ortak bir unsur belirlemek şart; bu genellikle sınırlı bir renk paleti, tekrar eden bir malzeme veya benzer bir çizgi kalınlığıdır. Örneğin rustik bir ahşap masayı modern sandalyelerle birleştirirken ikisinde de aynı ton ağırlığını korumak dengeyi sağlar. Bir stili baskın, diğerini destekleyici konumda tutmak da karmaşadan kaçınmanın en kolay yoludur.}
Bu nedenle, duvarlarda kırık beyaz, açık bej ve soğuk olmayan gri tonları ışığı yansıtarak mekânı büyütür. Pencere karşısına konumlanan bir ayna doğal ışığı odanın içine dağıtır, ağır perde yerine tül veya stor kullanmak da girişi artırır. Ayrıca tavan aydınlatmasına ek olarak duvar ve zemin seviyesinde birkaç sıcak ışık kaynağı bırakmak gölgeli köşeleri dengeler.}
Kısaca, perde, halı, yastık ve örtü gibi tekstiller mekânın sıcaklığını belirlediği için dokusu ve gramajı öncelikli ölçüttür. Sık kullanılan alanlarda yıkanabilir, solmaya dayanıklı ve leke tutmayan kumaşlar tercih edilmeli. Aynı ortamda en fazla iki üç farklı doku birleştirmek, görüntünün dağınık durmasını engeller.}
Genel olarak, her yüzeyin kendi yöntemi vardır; doğal ahşapta nemli bez ve ara ara bakım yağı, mermerde asitsiz temizleyici, mat boyalı duvarda ise ovmadan silme gerekir. Tekstillerde etiketteki yıkama bilgisine uymak ve döşemeleri düzenli aralıkla süpürmek ömrü belirgin biçimde uzatır. Yılda bir yapılan derinlemesine bakım, sonradan çıkacak masraflı onarımların çoğunu ortadan kaldırır.}
Son olarak, beğendiğiniz görselleri biriktirip aralarındaki ortak noktayı bulun; kendi tarzınızın tarifi çoğu zaman tam olarak orada saklıdır.