İç mimarlar bir odaya girdiğinde önce oranlara, sonra ışığa bakar. Raf sistemi dekorasyonu ile ilgili profesyonellerin kullandığı birkaç basit kural, evde de rahatlıkla uygulanabiliyor. Bu kuralları teknik terimlere boğulmadan anlatıyoruz.
Kucuk olcekli isleri kendiniz yaparak hem tasarruf edersiniz hem de mekanla baginiz guclenir. Raf sistemi dekorasyonu ile ilgili raf takmak, kasnak boyamak ya da kilif dikmek yeni baslayan icin uygun projelerdir.
Dogru alet, isin kalitesini beklenenden fazla etkiler. Raf sistemi dekorasyonu konusunda temiz bir sonuc icin su terazisi, kaliteli macun ve maskeleme bandi vazgecilmezdir.
Çoğu senaryoda, oturma gruplarinda mesafeler de onemlidir; sehpa ile koltuk arasi cok acildiginda sohbet dagilir. Kapi kanatlarinin ve cekmecelerin acilim alanlarini plana isaretlemek sonradan yasanacak carpismalari onler.
Kısaca, coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Ise mekani bosaltip ne kadar alana sahip oldugunuzu gormekle baslayin; bos oda, karar vermeyi kolaylastiran en iyi zemindir. Ardindan gunluk aliskanliklarinizi listeleyin ve hangi bolgenin en cok kullanildigini belirleyin. Ilk alimlarinizi bu kullanim yogunlugu sirasina gore yapin.
Yeni baslayanlarin en buyuk avantaji, kalici olmayan adimlardan ilerleyebilmesidir. Raf sistemi dekorasyonu ile ilgili ilk denemelerinizi tekstil, aydinlatma ve aksesuar gibi kolay degistirilebilir katmanlarda yapin. Buyuk mobilya ve sabit uygulamalari, mekani birkac hafta yasadiktan sonra karara baglayin.
Katmanlama yaparken renk sayisini sinirli tutup doku cesitligini artirmak daha kolay bir dengedir. Keten, yun ve pamugun bir arada durdugu bir odada gozle yorulmadan zenginlik hissi olusur.
Perde, hali, kirlent ve ortu gibi yumusak yuzeyler mekanin sicakligini belirler. Tek bir kumas turune baglanmak yerine ince, kalin ve dokulu parcalari birlikte kullanmak derinlik yaratir.
İlk bakışta, perde, halı, yastık ve örtü gibi tekstiller mekânın sıcaklığını belirlediği için dokusu ve gramajı öncelikli ölçüttür. Sık kullanılan alanlarda yıkanabilir, solmaya dayanıklı ve leke tutmayan kumaşlar tercih edilmeli. Aynı ortamda en fazla iki üç farklı doku birleştirmek, görüntünün dağınık durmasını engeller.}
Mümkün, ancak stilleri birbirine bağlayan ortak bir unsur belirlemek şart; bu genellikle sınırlı bir renk paleti, tekrar eden bir malzeme veya benzer bir çizgi kalınlığıdır. Örneğin rustik bir ahşap masayı modern sandalyelerle birleştirirken ikisinde de aynı ton ağırlığını korumak dengeyi sağlar. Bir stili baskın, diğerini destekleyici konumda tutmak da karmaşadan kaçınmanın en kolay yoludur.}
Bu noktada, eski parçalar mekâna karakter katar ama alırken taşıyıcı iskeletin sağlamlığı, ahşapta nem ve kurt izi, metalde derin pas kontrol edilmelidir. Döşemesi yenilenebilir bir koltuk ya da yüzeyi zımparalanıp cilalanabilir bir dolap genellikle iyi bir yatırımdır. Bir odada bir veya iki vintage odak parça kullanmak, bütünün antikacı vitrinine dönüşmesini önler.}
Çoğunlukla, en yaygın hata ölçü almadan mobilya satın almak ve tüm parçaları duvara yaslamaktır; bu düzen odayı hem boş hem de dağınık gösterir. Halının küçük seçilmesi, perdenin pencere hizasından asılması ve tabloların çok yükseğe yerleştirilmesi de oranları bozar. Alışverişe başlamadan önce basit bir kroki çizmek bu hataların büyük bölümünü önler.
Sonuç olarak, dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Temelde, renk paletinizi belirledikten sonra geri kalan kararların ne kadar hızlı verildiğini görünce şaşıracaksınız.